FCI-Standard N° 181

DATA PUBLIKACJI ORYGINALNEGO OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 06.04.2000

ZASTOSOWANIE: pies użytkowy i towarzyszący

KLASYFIKACJA FCI:
Grupa II: pinczery i sznaucery, psy molosowate, szwajcarskie psy górskie i zaganiające bydło oraz inne rasy

Sekcja 1: Pinczery i sznaucery

Podlegają próbom pracy

KRÓTKI ZARYS HISTORYCZNY:
Sznaucery olbrzymy były pierwotnie używane na południu Niemiec do zaganiania bydła. Na przełomie XIX i XX wieku hodowcy dostrzegli wybitne zdolności użytkowe i szczególnie cenne cechy charakteru sznaucerów. Od 1913 roku prowadzone są księgi rodowodowe, a już w 1925 r. sznaucery olbrzymy uznano oficjalnie za psy użytkowe.

WYGLĄD OGÓLNY:

Duży, mocny, raczej krępy niż smukły, szorstko owłosiony. Powiększona, pełna siły kopia sznaucera średniego. Pies opanowany, przygotowany do obrony, wzbudzający respekt swym wyglądem.

WAŻNE PROPORCJE:

Kwadratowa budowa (wysokość w kłębie prawie równa długości tułowia).

Długość głowy (od wierzchołka nosa do guza potylicznego) odpowiada połowie długości grzbietu (od kłębu do nasady ogona).

ZACHOWANIE/CHARAKTER:

Typowymi cechami charakteru są: dobra natura, zrównoważony charakter i nieprzekupna wierność swemu panu. Zmysły są świetnie rozwinięte. Inteligencja, podatność na szkolenie, siła, wytrwałość, szybkość, odporność na zmiany pogody i choroby. Dzięki wrodzonej odporności na stres i pewności siebie nadają się na psa towarzyszącego, sportowego, użytkowego i pracującego

GŁOWA:

MÓZGOWIOCZASZKA:

Czaszka: Mocna, długa, bez wyraźnie zaznaczonego guza potylicznego. Głowa powinna być proporcjonalna do sylwetki psa. Czoło płaskie, bez zmarszczek, równoległe do grzbietu nosa.

Stop: Wyraźnie zaznaczony poprzez brwi.

PYSK:

Nos: Dobrze rozwinięte nozdrza, zawsze czarne.

Kufa: Zakończona w formie ściętego klina. Grzbiet nosa prosty.

Wargi: Czarne, ściśle i gładko przylegające do szczęki, przylegające kąciki warg.

Uzębienie: Silna górna i dolna szczęka. Kompletne uzębienie, zgryz nożycowy (42 zęby czysto białego koloru, zgodnie z wzorem uzębienia), mocny i ściśle zwarty. Mięśnie żwacze są silnie rozwinięte, lecz zbyt wydatne policzki nie mogą zaburzać prostokątnego kształtu głowy (z brodą)

Oczy: Średniej wielkości, owalne, skierowane ku przodowi, ciemne, o żywym wyrazie. Powieki dobrze przylegające.

Uszy: Opadające, wysoko osadzone, o kształcie litery “V”, przylegające wewnętrzną krawędzią do policzka, symetrycznie noszone. Zwrócone do przodu w kierunku skroni, nie powinny wystawać powyżej głowy.

SZYJA:
Mocna, muskularna szyja, szlachetnie wysklepiona, harmonijnie przechodzi w kłąb. Mocno osadzona, smukła, szlachetnie wygięta współgra z sylwetką psa. Skóra szyi ściśle przylegająca, bez fałd.

TUŁÓW:

Górna linia: Lekko opadająca od kłębu w kierunku tyłu.

Kłąb: Stanowi najwyższy punkt górnej linii.

Grzbiet: Mocny, krótki i zwarty.

Lędźwie: Krótkie, mocne i głębokie. Słabizna (odległość od ostatniego żebra do biodra) powinna być krótka, co wpływa na zwartość psa.

Zad: Nieznacznie zaokrąglony, przechodzący niezauważalnie w nasadę ogona.

Klatka piersiowa: Umiarkowanie szeroka, o owalnym przekroju, sięgająca do łokci. Przedpiersie wyraźnie zaznaczone przez rękojeść mostka.

Dolna linia/brzuch: Boki niezbyt zaokrąglone, tworzące z dolną częścią klatki piersiowej wyraźnie zakrzywioną linię.

OGON: Naturalny.

KOŃCZYNY:

KOŃCZYNY PRZEDNIE: Widziane od przodu są mocne, proste, ustawione niezbyt wąsko. Przedramiona patrząc z boku są ustawione prosto.

Łopatki: Przylegają mocno do klatki piersiowej, są dobrze umięśnione, wystają ponad wyrostki kolczyste kręgów piersiowych. Łopatki powinny być ustawione ukośnie i skierowane do tyłu, tworząc z poziomem kąt około 50°.

Ramię: Dobrze przylegające do tułowia, silne i umięśnione, tworzy z łopatką kąt około 95-105°

Łokcie: Przylegające ciasno, nie zwrócone do wewnątrz ani na zewnątrz.

Przedramię: Oglądane z każdej strony powinno być całkowicie proste, dobrze rozwinięte i umięśnione.

Staw nadgarstkowy: Silny, mocny, lekko wystający w stosunku do przedramienia.

Śródręcze: Widziane z przodu pionowe. Widziane z boku ustawione lekko ukośnie do podłoża, mocne i lekko sprężynujące.

Przednie łapy: Krótkie i okrągłe, palce zwarte i wypukłe (kocia łapa) z krótkimi czarnymi pazurami i odpornymi opuszkami.

KOŃCZYNY TYLNE: Widziane z boku ustawione ukośnie, widziane z tyłu ustawione równolegle, ale nie zbyt blisko siebie.

Uda: Umiarkowanie długie, szerokie i dobrze umięśnione.

Staw kolanowy/kolana: Nie wykręcone do wewnątrz ani na zewnątrz.

Podudzie: Długie i silne, muskularne, przechodzi w silny staw skokowy.

Staw skokowy: Bardzo dobrze kątowany, silny, mocny, nie skierowany do wewnątrz ani na zewnątrz.

Śródstopie: Krótkie, prostopadłe do podłoża.

Tylne łapy: Palce krótkie, wypukłe i zwarte. Pazury krótkie i czarne.

RUCH:
sprężysty, elegancki, zwinny, swobodny i przestrzenny. Kończyny przednie wyrzucane do przodu możliwie daleko, kończyny tylne sięgające daleko i sprężyste, zapewniają niezbędny napęd. Przednia kończyna z jednej strony i tylna kończyna z drugiej strony poruszają się do przodu w tym samym momencie. Grzbiet, ścięgna i stawy są mocne

SKÓRA: ciasno przylegająca na całym ciele.

SIERŚĆ:

Szata:
Sierść powinna być twarda, szorstka i gęsta. Składa się z gęstego podszerstka i niezbyt krótkiego włosa okrywowego, mocno przylegającego do ciała.

Włos okrywowy szorstki i wystarczająco długi, aby można było sprawdzić jego strukturę, nie powinien być nastroszony ani falisty. Włos na kończynach mniej szorstki. Na czole i uszach włos jest krótki. Na kufie charakterystyczna niezbyt miękka broda i krzaczaste brwi, które nieco przysłaniają oczy.

Umaszczenie:
Czysto czarne z czarnym podszerstkiem.
Pieprz i sól.

W przypadku umaszczenia pieprz i sól celem hodowli jest uzyskanie średnio intensywnej, równomiernie rozłożonej, dobrze pigmentowanej barwy pieprzu z szarym podszerstkiem. Dozwolone są wszelkie odcienie od żelaznej do srebrnej szarości. We wszystkich odcieniach kolorystycznych wymagana jest ciemna maska, która powinna się komponować z kolorem psa. Odznaczające się jasne znaczenia na głowie, klatce piersiowej i kończynach są niepożądane.

WZROST I WAGA:
Wysokość w kłębie: psy i suki: 60 do 70 cm.
Waga: psy i suki: 35 do 45 kg

WADY:
Każde odchylenie od wyżej wymienionych punktów powinno być traktowane jako wada, której waga zależy od stopnia odchylenia.

W szczególności:

• Za mała lub za krótka głowa.
• Ciężka lub okrągła czaszka.
• Zmarszczki na czole.
• Krótka, spiczasta lub wąska kufa.
• Zgryz cęgowy.
• Zbyt wydatne policzki lub kości policzkowe.
• Jasne, zbyt duże lub zbyt małe oczy.
• Nisko osadzone, zbyt długie lub niesymetrycznie noszone uszy.
• Luźna skóra na gardle.
• Wiszące podgardle, wąski grzbiet szyi.
• Zbyt długi, łękowaty lub miękki grzbiet.
• Karpiowaty grzbiet.
• Zad opadający (ścięty).
• Ogon osadzony w kierunku głowy (zajęczy ogon).
• Długie stopy.
• Innochód .
• Sierść zbyt krótka, zbyt długa, miękka, falista, kosmata, jedwabista, biała, w łaty lub z innymi mieszanymi kolorami.
• Brązowy podszerstek.
• U sznaucerów pieprz i sól: czarny ślad na grzbiecie lub czarne siodło.
• Odchylenia wzrostu do 2 cm poniżej i powyżej wzorca.

Poważne wady:

• Ociężała lub lekka budowa. Wysokonożność lub krótkonożność.
• Odwrócone cechy płci (np. samcza suka).
• Odstające łokcie.
• Strome lub beczkowate kończyny tylne.
• Stawy skokowe skierowane do wewnątrz.
• Odchylenia wzrostu od 2 do 4 cm poniżej i powyżej wzorca.

Wady dyskwalifikujące:

• Nieśmiałość, agresywność, złośliwość, nadmierna nieufność lub nerwowość.
• Deformacje wszelkiego rodzaju.
• Brak cech rasy (wadliwy typ).
• Wady zgryzu tj. przodozgryz, tyłozgryz i zgryz krzyżowy.
• Poważne wady poszczególnych partii, takie jak wady budowy, struktury włosa i umaszczenia.
• Odchylenia wzrostu ponad 4 cm poniżej i powyżej wzorca.

Wszystkie psy przejawiające wady budowy i zachowania powinny być dyskwalifikowane.
Samce powinny mieć dwa jądra wyraźnie opuszczone do moszny.