Ród Dragów - Sasów

należy do rodów heraldycznych. Zasadniczym terenem występowania jest Ruś Halicka i Litwa. Pojawia się pierwszy raz w źródłach pisanych w 1478 r.
Z Książki przez X. Gaspra Niesieckiego "Societetis Jesu, ktorey Tytul Korona Polska z Tomu 4 Foll. 43"

Początki tego herbu z Saxonii zasiąga, z kąd się też Sasem zowie. Z Saxonii do Wegier zaszedl, z kąd Hrabia Huyd według świadectwa Woyciecha Strepy z niemałym woyskiem do Lwa Xiazecia Ruskiego przybywszy, y związawszy się z Litwą, Mazowsze spustoszywszy, gdy w nadgrodę swoich Rycerskich dzieł, krom inszych podarunkow, ieszcze mu y krewną swoią bliską w Malżenską Ligę oddał. Osiadł w Ruskich Kraiach, a w potomkach swoich różnych familii, ktore się tym Herbem pieczętuią stał sie Ojcem. Paprocki y z tad dochodzi, iak to kiedyś możny był Dom w Węgrzech, że czerwone Złote z tym herbem ich wybitym widziano, snać kiedy Superintendentami będąc przodkowie ich, w mennicach taką monetę bić kazali. Niektórzy ten Herb cały z góry nadół przewróciwszy noszą, iako się mówiło pod Garczenskiemi. Msciszewscy podobny do Sasa Herb noszą, tylko że strzały nie kładą, a gwiazdy trzy u nich rzędem idzie. Dziędzielowie także inszych kształtem tego Herbu zażywaią

Tyle... legena herbowa.
Inne opisy herbu i legendy rodowej autorstwa p. Piotra Nowosielskiego

Herb SAS

Sas (Inne nazwy: Drag)
- W polu błękitnym nad rogami półksiężyca złotego barkiem w dół dwie gwiazdy złote, między którymi strzała w słup, żeleźcem do góry. W klejnocie nad hełmem w koronie ogon pawi przeszyty strzałą w lewo. Według tradycji herb ten pochodzi z Saksonii. Natomiast do Polski został przyniesiony przez Węgra, hrabiego Hujda, który sprzymierzył się z księciem ruskim Lwem przeciw Mazowszu i osiadł następnie na Rusi. Herb najbardziej rozpowszechniony na Rusi Czerwonej. Sasem pieczętowało się blisko 300 polskich rodzin szlacheckich.
Interpretacja herbu Sas w wykonaniu malarza heraldycznego Aleksandra Kurov'a z Sankt Peterburga (a obecnie z Wismar, Niemcy) wykonanego na zlecenie Jerzego Łuckiego. Wszelkie prawa zastrzeżone. Malarz jest członkiem Towarzystwa Sztuk Heraldycznych w Londynie.
Obejrzyj inne wizerunki herbu na stronach FORUM NOBILUM

O tym skąd nazwisko Jaworscy pochodzi:

Nazwisko Jaworski jest typu odmiejscowego, pochodzi od miejscowości Jawor. Jaworscy są wspólnego pochodzenia z Ilnickimi i Tureckimi. Pochodzą od Wańczy Wołoszyna Jaworski. Mówi o tym Adam Boniecki w Herbarzu Polskim:

"Jaworski z Jawory i Turki, w ziemi przemyskiej. Wańcza Wołoszyn i synowie jego: Chodko, Janko i Zanko otrzymali 1431 r. od Władyslawa Jagiełły pustkowie nad rzeką Stryjem położone, Turką nazwane. Nadanie to pierwotne potwierdzili: Władysław Warneńczyk 1444 r. wspomnianym Chodkowi i Jankowi. Zygmunt I-szy 1519 r. ich potomkom: Dymitrowi Tureckiemu, Romanowi Jaworskiemu, Iwaskowi i Fiedorowi Ilnickim, między sobą braciom stryjecznym, wreszcie Zygmunt August 1550 r., Wasylowi Ilnickiemu i Fedkowi Jaworskiemu. Przywileje te oblatowali 1633 roku Iwan Turecki, Wasyl Petraszewicz i Iwan Niskyłowicz Jaworscy; w swem i innych współdziedziców Turki imieniu (Zs. Przem. 156 f. 327; 199 f. 4). Na pustkowiu tem, oprócz Turki, powstały takie wsie Ilnik i Jawora (obejrzyj na mapie) , od nich to wzięły nazwiska rody Tureckich, Ilnickich i Jaworskich, wspólnie się od owego Wańczy wywodzących. Najliczniej rozrodzili się potomkowie jego syna Janka, piszący się z Turki i Jawory Jaworskimi i biorący, celem rozróżnienia się między sobą, najrozmaitsze przydomki i przymianki, z których więcej znane są: Balowicz, Bobronicz, Cybowicz, Czerwakowicz, Czerwakowicz-Chuda, Dubik, Fajewicz, Gołdycz, Gołdycz-Leniewicz i Gołdycz-Worończak, Horoszkiewicz, Ihnatowicz v. Ihnaciewicz, Jusypowicz v. Osypowica, Kosaczewicz, Liskowicz v. Łyskowicz, Martycz, Mirejowicz v. Miryowicz, Ostrasiewicz v. Ostraszewicz, Perkowicz v. Pyrkiewicz, Petraszewicz v. Pietrasiewicz, Piskiewicz v. Piszkowicz, Romanowicz, Szustejowicz i Zubowicz."

O powiecie miasta Turka, o okolicach Starego Samobora, o rodach wywodzących się od szlachty wołosko-rumuńskiej pisze szeroko i dokładnie Władysław Pulnarowicz: "U źródeł Sanu, Stryja i Dniestru (Historja powiatu turczańskiego)".

Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Zródła dziejowe. Tom I, część 3, Rzeszów 2000 wymienia także:

Ilnik wraz z Mielnicznem wsie nad Stryjem, na płd. od Turki, własność królewska, ta część szlachecka w rękach drobnej szlachty zagrodowej: Ilnickich (z przydomkiem Zaniewicze), Jaworskich (z przydomkiem Hucytowięta, Smolczyczęta) herbu Sas, Tureckich, Wasyla Komarnickiego herbu Sas.
(Rejestr 1651. s. 48), a także wspomnianych wcześniej Tarłów. ACZ, t. XXI. s. 63. 660. Obecnie obł. lviv., RU.

Na górę

Home

Jaworscy Jastrzębscy Światłowscy Jeleńscy Sokólscy Orszulak Thommee
Jurczenko
Copyright K.Orszulak, ....