Akara pomarańczowopłetwa

(Aequidens rivulatus)

Pochodzenie:Ekwador

Wielkość: samiec do 30 cm, samica dużo mniejsza

Zachowanie: Ryba terytorialna, dość agresywna szczególnie w czasie tarła, wtedy może nawet zabić inne ryby, jeśli te nie będą miały gdzie uciec. I może dlatego często nazywa się ją "green terror".

Dymorfizm płciowy: Samiec dużo wiekszy i barwniejszy,płetwa grzbietowa trochę dłuższa

Samiec

Samica

 

Pielęgnacja: Wymaga dużego akwarium min. 100 cm długości, rośliny wyłącznie mocne obłożone kamieniami lub zasadzone w doniczkach, na dnie powinien znajdować się żwirek i kilka gładkich, dużych kamieni, dla akar bardzo ważna rzeczą są kryjówki, bez których ryby czują się niepewnie, temperatura wody w granicach 22-28'C, najniższa temperatura 16'C, woda powinna być czysta i często wymieniana, optymalne pH to 7,twardość 20 DgH.

Hodowla: Jest to ryba dość płodna, która w dobrych warunkach potrafi trzec sie raz na dwa miesiacę. Optymalna temperatura wody podczas tarła to 25-26'C. Do tarła obsadzamy parę, samca i samicę. Harmonijnie współdziałająca para tkliwie opiekuje się swym potomstwem. Już zaloty i przygotowania do tarła warte są obejrzenia. Samiec z rozpostartymi płetwami opływa wokół samicę, zbliża się do niej pośród żywych "ukłonów". Często zobaczyć można, jak ryby, chwyciwszy się pyskami, kręcą się wokół pośród uderzeń płetw lub ciasno przylgnąwszy bokami płyną obok siebie. Po kilkakrotnych poszukiwaniach, w których z reguły biorą udział obie płcie, wybrane zostaje, a następnie starannie oczyszczone, miejsce tarła. Może być to kamień, korzeń lub inny stały przedmiot, niejednokrotnie nawet szyba w akwarium. W trakcie tych poszukiwań wykopywane są liczne dołki (nierzadko później zupełnie nie wykorzystane), na wykonanie których ryby często poświęcają wiele energii. Przy tej czynności bez namysłu wykopywane są i odrzucane na bok przeszkadzajace im rosliny lub odrywane ich liście. Ikra złożona na wybranym przedmiocie pielęgnowana jest na zmianę przez oboje rodziców. Często zaobserwować mozna podział czynności, w którym samiec broni granic całego rewiru, zaś samica opiekuje sie ikrą i wylęgiem. Pleśniejące ziarna ikry są wybierane, zaś przepływ wody nad nimi zapewniany dzięki wachlującym ruchom płetw piersiowych. Liczba składanych jaj jest różna, zależy od wielkości, kondycji i wieku tarlaków. Może ich być 100 do 1000, a nawet i wiecej sztuk. Wylęgające się larwy przenoszone są do dołka i tam pilnowane. Skoro tylko zaczynają samodzielnie pływać oprowadzane są przez rodziców, którzy wyszukują dla nich pokarm. Młode posiadają instynkt zbijania się w stadko i reagują na pewne określone znaki dawane przez rodziców. Podchów ich jest łatwy, gdyż od samego początku biorą larwy solowca i inny żywy i suchy pokarm wielkości pyłu. W chwili, gdy rodzice rozpoczynają przygotowania do nowego tarła, co może mieć miejsce po kilku tygodniach, wyławiamy ich albo młode ryby. W amatorskiej hodowli nie ma sensu dążenie do wychodowania dużych ilości młodych, gdyż zazwyczaj trudno jest je potem sprzedać.

Żywienie: Pokarm żywy i suchy tzn. larwy ochotki, mięso wołowe,specjalny suchy pokarm dla pielęgnic (bardzo wybredne), nawet dżdżownice, pędraki i inne owady. Ogólnie jedzą wszystko co się rusza.

 

Bardzo polecam ciekawy artykół na temat akary pomarańczowopłetwej: kliknij!